پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۱

ز اخلاق هر آنچه در بشر می‌بایست

ز آداب هر آنچه در هنر می‌بایست

بودت همه با کمال خوبی و سخا

جز عمر به کار تو چه درمی‌بایست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۳هر روز زمانه را ز نو بازاری‌ست
  2. شمارهٔ ۱۸۴از مرگ تو مهر و ماه و انجم بگریست
  3. شمارهٔ ۱۸۵با دل غم آن صنم بگفتم بگریست
  4. شمارهٔ ۱۸۶چشم شب دوش اشک به دامن بگریست
  5. شمارهٔ ۱۸۷کس نیست که از غمت به زاری نگریست
  6. شمارهٔ ۱۸۸می‌آمد و دزدیده مرا می‌نگریست
  7. شمارهٔ ۱۸۹چون گل به میان خار می‌باید زیست
  8. شمارهٔ ۱۹۰چون دید که تن را به غمش تاب ورکی‌ست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.