شمارهٔ ۱۸۵

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۸۷کس نیست که از غمت به زاری نگریست
2. شمارهٔ ۱۸۸می‌آمد و دزدیده مرا می‌نگریست
3. شمارهٔ ۱۸۹چون گل به میان خار می‌باید زیست
4. شمارهٔ ۱۹۰چون دید که تن را به غمش تاب ورکی‌ست
5. شمارهٔ ۱۹۱دیدار تو مونس همه ساله کیست
6. شمارهٔ ۱۹۲هستت خبر ای جان که خریدار تو کیست
7. شمارهٔ ۱۹۳چون دوستی تو اصل دشمن‌کامی‌ست
8. شمارهٔ ۱۹۴زلف تو که دل در شکنش زندانیست