پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۴

زلف تو که دل در شکنش زندانیست

دزد است و به آویختگی ارزانیست

دل برد و هزار کس گواهند بر این

وان شوخ هنوز بر سر پیشانیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۶گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
  2. شمارهٔ ۱۹۷چشمت که چنو زهره افسونگر نیست
  3. شمارهٔ ۱۹۸در عشق چو من سوخته غمخور نیست
  4. شمارهٔ ۱۹۹ای دل غمم از غم کسی کمتر نیست
  5. شمارهٔ ۲۰۰بی روی تو عیش و کامرانی خوش نیست
  6. شمارهٔ ۲۰۱گفتی که دلت بر تن و جان مشفق نیست
  7. شمارهٔ ۲۰۲گرچه چو تو حق شناس در عالم نیست
  8. شمارهٔ ۲۰۳در بزم شهان چو آب من روشن نیست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.