پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۲

گرچه چو تو حق شناس در عالم نیست

مجروح توام وز تو مرا مرهم نیست

دنیا ز تو خواهم و نبخشی با آنک

پیش نظرت ز هیچ دنیا کم نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۴غم کشت مرا و غمگسار آگه نیست
  2. شمارهٔ ۲۰۵دلبر ز دل ممتحنم آگه نیست
  3. شمارهٔ ۲۰۶سر نیست که در قبضه فرمان تو نیست
  4. شمارهٔ ۲۰۷خلوتگه جان جز شکن موی تو نیست
  5. شمارهٔ ۲۰۸دلها ز جفاهای تو بی گردی نیست
  6. شمارهٔ ۲۰۹دل نیست که از غمت در او دردی نیست
  7. شمارهٔ ۲۱۰بی کلک تو آب روی منشوری نیست
  8. شمارهٔ ۲۱۱از وصل توام امید بهروزی نیست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.