پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۱

از وصل توام امید بهروزی نیست

وز قهر تو جز داغ جگرسوزی نیست

ور در عمری پیش رخت آیم باز

جز دیدن و حسرتی مرا روزی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۳در عشق به از رندی و خودکامی نیست
  2. شمارهٔ ۲۱۴شاها چو تو در سپهر دین ماهی نیست
  3. شمارهٔ ۲۱۵نه اهل بهشتی تو بدین سیرت زشت
  4. شمارهٔ ۲۱۶دی بگذشتم چو بیهشان بر در و دشت
  5. شمارهٔ ۲۱۷گرکسری و قارون شوی ای باد به مشت
  6. شمارهٔ ۲۱۸در کوی تو آب چشمم از سر بگذشت
  7. شمارهٔ ۲۱۹در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
  8. شمارهٔ ۲۲۰دلبر به گه وداع چون رو برداشت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.