پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۱۷

گرکسری و قارون شوی ای باد به مشت

بر عمر مکن تکیه و بر گردون پشت

کاین خاک همانست که قارون را خورد

وین چرخ همان است که کسری را کشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۱۹در نامه تو قلم چو گردن بفراشت
  2. شمارهٔ ۲۲۰دلبر به گه وداع چون رو برداشت
  3. شمارهٔ ۲۲۱تقدیر و قضا ترا چو آزرم نداشت
  4. شمارهٔ ۲۲۲وصلت بگذشت و دیده با نم بگذاشت
  5. شمارهٔ ۲۲۳زان نقش که بر دلم خیال تو نگاشت
  6. شمارهٔ ۲۲۴عمری به امید و آرزویت بگذشت
  7. شمارهٔ ۲۲۵عمری که در این هجر جگر سوز گذشت
  8. شمارهٔ ۲۲۶ای عارض تو نخست بنیاد بهشت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.