پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۲

وصلت بگذشت و دیده با نم بگذاشت

هجرت برسید و بر دلم درد گذاشت

دل را ز تو ناامیدی امید نبود

چشمم ز تو این سنگدلی چشم نداشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۴عمری به امید و آرزویت بگذشت
  2. شمارهٔ ۲۲۵عمری که در این هجر جگر سوز گذشت
  3. شمارهٔ ۲۲۶ای عارض تو نخست بنیاد بهشت
  4. شمارهٔ ۲۲۷ای روی تو در جهان نمودار بهشت
  5. شمارهٔ ۲۲۸خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت
  6. شمارهٔ ۲۲۹از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
  7. شمارهٔ ۲۳۰تا درد تو شد با دل حیرانم جفت
  8. شمارهٔ ۲۳۱ای خاک ز درد دل نمی‌یارم گفت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.