پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۴

عمری به امید و آرزویت بگذشت

یکچند در آمد شد کویت بگذشت

با اینهمه در امید ناامیدی

عمرم همه در حسرت رویت بگذشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۶ای عارض تو نخست بنیاد بهشت
  2. شمارهٔ ۲۲۷ای روی تو در جهان نمودار بهشت
  3. شمارهٔ ۲۲۸خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت
  4. شمارهٔ ۲۲۹از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
  5. شمارهٔ ۲۳۰تا درد تو شد با دل حیرانم جفت
  6. شمارهٔ ۲۳۱ای خاک ز درد دل نمی‌یارم گفت
  7. شمارهٔ ۲۳۲با دل سخن خویش بگفتم به نهفت
  8. شمارهٔ ۲۳۳عمری دلم اندر پی وصل تو شتافت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.