پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۰

تا درد تو شد با دل حیرانم جفت

بس دُر که دو چشم گوهرافشانم سفت

گفتی که چگونه‌ای چه پرسی از من

من بی تو چنانم که بنتوانم گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۲با دل سخن خویش بگفتم به نهفت
  2. شمارهٔ ۲۳۳عمری دلم اندر پی وصل تو شتافت
  3. شمارهٔ ۲۳۴سرویست قدش ولیک روی از من تافت
  4. شمارهٔ ۲۳۵دل در پی کام یک دم آرام نیافت
  5. شمارهٔ ۲۳۶جان گر ز غمت با دل پُر تاب برفت
  6. شمارهٔ ۲۳۷دردا که دل عاقلم از دست برفت
  7. شمارهٔ ۲۳۸دل با تو بسی به جان بکوشید و برفت
  8. شمارهٔ ۲۳۹چون سوز توام در این دل ریش گرفت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.