پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۴

سرویست قدش ولیک روی از من تافت

ماهیست رخش ولیک در گلخن تافت

در دوستی‌اش به کام دشمن گشتم

وین می‌کُشَدَم که کام از او دشمن یافت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۶جان گر ز غمت با دل پُر تاب برفت
  2. شمارهٔ ۲۳۷دردا که دل عاقلم از دست برفت
  3. شمارهٔ ۲۳۸دل با تو بسی به جان بکوشید و برفت
  4. شمارهٔ ۲۳۹چون سوز توام در این دل ریش گرفت
  5. شمارهٔ ۲۴۰عهدت حق صحبت و نشستم نگرفت
  6. شمارهٔ ۲۴۱از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
  7. شمارهٔ ۲۴۲دی بر سر ره چو دلستانم می‌رفت
  8. شمارهٔ ۲۴۳دی شاه بتان با رخ رنگین می‌رفت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.