پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۰

دلبر به گه وداع چون رو برداشت

هر کس که مرا بدید بی جان پنداشت

بگذشت چو برق تیز و خندان و مرا

چون ابر دریده جیب و دامن بگذاشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۲وصلت بگذشت و دیده با نم بگذاشت
  2. شمارهٔ ۲۲۳زان نقش که بر دلم خیال تو نگاشت
  3. شمارهٔ ۲۲۴عمری به امید و آرزویت بگذشت
  4. شمارهٔ ۲۲۵عمری که در این هجر جگر سوز گذشت
  5. شمارهٔ ۲۲۶ای عارض تو نخست بنیاد بهشت
  6. شمارهٔ ۲۲۷ای روی تو در جهان نمودار بهشت
  7. شمارهٔ ۲۲۸خاکی ز زمین که عطف دامانت برُفت
  8. شمارهٔ ۲۲۹از روزن خیمه گفت ماهم به نهفت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.