پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۷

خلوتگه جان جز شکن موی تو نیست

محراب دلم جز خم ابروی تو نیست

در چهره تو صورت جان می‌طلبم

کآئینه جان نمای جز روی تو نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۹دل نیست که از غمت در او دردی نیست
  2. شمارهٔ ۲۱۰بی کلک تو آب روی منشوری نیست
  3. شمارهٔ ۲۱۱از وصل توام امید بهروزی نیست
  4. شمارهٔ ۲۱۲روزی نبود که با منت جنگی نیست
  5. شمارهٔ ۲۱۳در عشق به از رندی و خودکامی نیست
  6. شمارهٔ ۲۱۴شاها چو تو در سپهر دین ماهی نیست
  7. شمارهٔ ۲۱۵نه اهل بهشتی تو بدین سیرت زشت
  8. شمارهٔ ۲۱۶دی بگذشتم چو بیهشان بر در و دشت
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.