پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۷

کس نیست که از غمت به زاری نگریست

وز بهر تو سرو جویباری نگریست

چندانکه گریست چشم من بر قد تو

بر سرو چمن ابر بهاری نگریست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۹چون گل به میان خار می‌باید زیست
  2. شمارهٔ ۱۹۰چون دید که تن را به غمش تاب ورکی‌ست
  3. شمارهٔ ۱۹۱دیدار تو مونس همه ساله کیست
  4. شمارهٔ ۱۹۲هستت خبر ای جان که خریدار تو کیست
  5. شمارهٔ ۱۹۳چون دوستی تو اصل دشمن‌کامی‌ست
  6. شمارهٔ ۱۹۴زلف تو که دل در شکنش زندانیست
  7. شمارهٔ ۱۹۵در سینه دلم که گنج لعل کانیست
  8. شمارهٔ ۱۹۶گیرم که به مهر ما دل گرمت نیست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.