پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۶

کاری که ز هجران تو در پیش من است

نه درخور وهم چاره اندیش من است

رفتی تو و سالها دوا نپذیرد

آن درد که از تو در دل ریش من است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸بی بزم تو باده اشک خونین من است
  2. شمارهٔ ۱۳۹رخشنده رخت ماه سخنگوی من است
  3. شمارهٔ ۱۴۰با عشق کهن تازه بدن خوی من است
  4. شمارهٔ ۱۴۱وقت گل مِیْْگون و مِیِ گلگون است
  5. شمارهٔ ۱۴۲شاها رخ و رای دلگشایت چون است
  6. شمارهٔ ۱۴۳غصنی سخنان تو چو جان شیرین است
  7. شمارهٔ ۱۴۴دی گفت مرا دلت چرا غمگین است
  8. شمارهٔ ۱۴۵با حکم خدایی که قضایش این است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.