شمارهٔ ۱۳۷

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۳۹رخشنده رخت ماه سخنگوی من است
2. شمارهٔ ۱۴۰با عشق کهن تازه بدن خوی من است
3. شمارهٔ ۱۴۱وقت گل مِیْْگون و مِیِ گلگون است
4. شمارهٔ ۱۴۲شاها رخ و رای دلگشایت چون است
5. شمارهٔ ۱۴۳غصنی سخنان تو چو جان شیرین است
6. شمارهٔ ۱۴۴دی گفت مرا دلت چرا غمگین است
7. شمارهٔ ۱۴۵با حکم خدایی که قضایش این است
8. شمارهٔ ۱۴۶از من گل و مل دلبر خرگاهی خواست