پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۳

غصنی سخنان تو چو جان شیرین است

روح القدس از گلبن تو گلچین است

نظم تو چو نظم خوشه پروین است

شعری که ز نثر برگذشته‌ست این است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۵با حکم خدایی که قضایش این است
  2. شمارهٔ ۱۴۶از من گل و مل دلبر خرگاهی خواست
  3. شمارهٔ ۱۴۷شیرین من آنکه رشک نقش چینی‌ست
  4. شمارهٔ ۱۴۸آئینه جانم آن رخ فرخ تست
  5. شمارهٔ ۱۴۹هم حور بهشت ناشکیبا از تست
  6. شمارهٔ ۱۵۰تا بر دل بردبار بار غم تست
  7. شمارهٔ ۱۵۱گر صدر دل است شاهراه غم تست
  8. شمارهٔ ۱۵۲زین سیم و زر جهان که پیرامن تست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.