پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۷

شیرین من آنکه رشک نقش چینی‌ست

کارش ستم و سرکشی و خودبینی‌است

با اینهمه گرمی که منم در کارش

میل دل خسته‌ام سوی شیرینی‌است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۹هم حور بهشت ناشکیبا از تست
  2. شمارهٔ ۱۵۰تا بر دل بردبار بار غم تست
  3. شمارهٔ ۱۵۱گر صدر دل است شاهراه غم تست
  4. شمارهٔ ۱۵۲زین سیم و زر جهان که پیرامن تست
  5. شمارهٔ ۱۵۳خود هیچ ندانی که که دلداده تست
  6. شمارهٔ ۱۵۴ای دل نه چنانکه رسم شیدایی تست
  7. شمارهٔ ۱۵۵هر چند که شد تیزی بازار تو سست
  8. شمارهٔ ۱۵۶سیمرغ شهی گزید و خاموش نشست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.