پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۶

سیمرغ شهی گزید و خاموش نشست

بلبل نفسی خوش زد و محبوس نشست

شد بوم سپاهان وطن کرکس و جغد

زین زاغ که باز جای طاووس نشست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۸جانا دل دیوانه دگر بند شکست
  2. شمارهٔ ۱۵۹دلبر به جفا قلب دل ریش شکست
  3. شمارهٔ ۱۶۰از عمر چه خوشتر است وصلت آنست
  4. شمارهٔ ۱۶۱از فرقت چشمت آب چشمم خونست
  5. شمارهٔ ۱۶۲هر دم غمم ای جهانفروز افزون است
  6. شمارهٔ ۱۶۳ای سرو سهی تازه نهالت چونست
  7. شمارهٔ ۱۶۴در عشق دلم فراق بهر افتاده‌ست
  8. شمارهٔ ۱۶۵چشمم که سرشک را روایی داده‌ست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.