شمارهٔ ۱۶۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۶۲هر دم غمم ای جهانفروز افزون است
2. شمارهٔ ۱۶۳ای سرو سهی تازه نهالت چونست
3. شمارهٔ ۱۶۴در عشق دلم فراق بهر افتاده‌ست
4. شمارهٔ ۱۶۵چشمم که سرشک را روایی داده‌ست
5. شمارهٔ ۱۶۶چون نیست ترا مهر و وفا در رگ و پوست
6. شمارهٔ ۱۶۷زان غم که به رویم آمد از کرده دوست
7. شمارهٔ ۱۶۸در کار جهان نگر گرت تکیه بر اوست
8. شمارهٔ ۱۶۹در دیده و دل نقش تو از بس که نکوست