پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۵

با حکم خدایی که قضایش این است

می‌ساز دلا مگر قضایش این است

ایزد به کدامین گنهم داد جزا

توبه ز گناهی که جزایش این است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۷شیرین من آنکه رشک نقش چینی‌ست
  2. شمارهٔ ۱۴۸آئینه جانم آن رخ فرخ تست
  3. شمارهٔ ۱۴۹هم حور بهشت ناشکیبا از تست
  4. شمارهٔ ۱۵۰تا بر دل بردبار بار غم تست
  5. شمارهٔ ۱۵۱گر صدر دل است شاهراه غم تست
  6. شمارهٔ ۱۵۲زین سیم و زر جهان که پیرامن تست
  7. شمارهٔ ۱۵۳خود هیچ ندانی که که دلداده تست
  8. شمارهٔ ۱۵۴ای دل نه چنانکه رسم شیدایی تست
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.