پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

دستی که هزار درد را درمان است

بر بربستی وزان دلم حیران است

یعنی که ضمان روی خلق منم

بر سینه اگر دست نهادی زان است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳زانجا که فریب طبع دلدار من است
  2. شمارهٔ ۱۳۴دیدار تو شمع عالم افروز من است
  3. شمارهٔ ۱۳۵عشق تو که مرهم دل ریش من است
  4. شمارهٔ ۱۳۶کاری که ز هجران تو در پیش من است
  5. شمارهٔ ۱۳۷جای غمت این دل پریشان من است
  6. شمارهٔ ۱۳۸بی بزم تو باده اشک خونین من است
  7. شمارهٔ ۱۳۹رخشنده رخت ماه سخنگوی من است
  8. شمارهٔ ۱۴۰با عشق کهن تازه بدن خوی من است
همه‌ی رباعیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.