شمارهٔ ۱۲۴

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۶این ابر که چون حادثه پیوسته ماست
2. شمارهٔ ۱۲۷امشب شب بر سر زدن و زاریم است
3. شمارهٔ ۱۲۸آن گوهر جان که دُر دریایی ماست
4. شمارهٔ ۱۲۹برخیز و بده باده چه جای سخن است
5. شمارهٔ ۱۳۰تا ظن نبری که عشق در نقصان است
6. شمارهٔ ۱۳۱دستی که هزار درد را درمان است
7. شمارهٔ ۱۳۲نه از تو مرا بخت ظفر یافتن است
8. شمارهٔ ۱۳۳زانجا که فریب طبع دلدار من است