پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۰۷

ایزد چو خصال خوب دادم

ای کاش مرا حیا ندادی

چون داد حیا در این حیاتم

از رزق دری دگر گشادی

گر شب نبدی و شکر خلوت

فرزند ز پشت من نزادی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۰۹پناه و قدوه آفاق مجد دولت و دین
  2. شمارهٔ ۱۱۰ای لفظ تو آب زندگانی
  3. شمارهٔ ۱۱۱دوات بودی عمری به پیش هر قلمی
  4. شمارهٔ ۱۱۲دوش با عقل دوربین گفتم
  5. شمارهٔ ۱۱۳قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من
  6. شمارهٔ ۱۱۴به گاه بزرگی بریدند حلقت
  7. شمارهٔ ۱۱۵من هجاء چون کنم مطرزک را
  8. شمارهٔ ۱۱۶به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.