پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۱۱

دوات بودی عمری به پیش هر قلمی

به گاه شاهدی و کودکی و نیکوئی

شدی بزرگ به کار قلم شدی مشغول

سرت برند یکی کودک از هنرجوئی

دوات نیستی اکنون قلم شدی زیراک

نزار و زرد و بریده سر سخنگوئی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۳قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من
  2. شمارهٔ ۱۱۴به گاه بزرگی بریدند حلقت
  3. شمارهٔ ۱۱۵من هجاء چون کنم مطرزک را
  4. شمارهٔ ۱۱۶به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
  5. شمارهٔ ۱۱۷شکل دیو سفید دارد اصیل
  6. شمارهٔ ۱۱۸مردکی بود طامع و شیاد
  7. شمارهٔ ۱۱۹ای آن زمین وقار که بر آسمان فضل
  8. شمارهٔ ۱۲۰جمعی ز اهل خطه کاشان که برده‌اند
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.