پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

قطعات

شمارهٔ ۱۱۰

ای لفظ تو آب زندگانی

وی کلک تو اصل شادمانی

خط تو که جان ازوست واله

جانیست ز غایت روانی

بیخ قلم تو شاخ دولت

بارش همه عز جاودانی

چون نامه فرخت بدیدم

گفتم که زهی مسیح ثانی

بفزود دلم خطاب عالیت

چون دل که فروزد از جوانی

شادم کردی که شاد بادی

زندم ماندی که زنده مانی

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۲دوش با عقل دوربین گفتم
  2. شمارهٔ ۱۱۳قصد کردی به تصنع ز حسد در حق من
  3. شمارهٔ ۱۱۴به گاه بزرگی بریدند حلقت
  4. شمارهٔ ۱۱۵من هجاء چون کنم مطرزک را
  5. شمارهٔ ۱۱۶به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
  6. شمارهٔ ۱۱۷شکل دیو سفید دارد اصیل
  7. شمارهٔ ۱۱۸مردکی بود طامع و شیاد
  8. شمارهٔ ۱۱۹ای آن زمین وقار که بر آسمان فضل
همه‌ی قطعات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.