مجد همگر
شمارهٔ ۱۱۴
به گاه بزرگی بریدند حلقت
غلامان ز مظلومی و عجز و خردی
تو روئین تنی با بزرگان و خردان
که از گرز و تیغ همه جان ببردی
مجد همگر
ادامه‌ی قطعات
- شمارهٔ ۱۱۶به حکم خواهش مولی الانام شمس الدین
- شمارهٔ ۱۱۷شکل دیو سفید دارد اصیل
- شمارهٔ ۱۱۸مردکی بود طامع و شیاد
- شمارهٔ ۱۱۹ای آن زمین وقار که بر آسمان فضل
- شمارهٔ ۱۲۰جمعی ز اهل خطه کاشان که برده‌اند
درباره‌ی مجد همگر
خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.