پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۴۹

نه جان در کار عشقت کردم آخر

نه مهرت را به جان پروردم آخر

جهانی غم به امید تو خوردم

نگوئی کی ز تو برخوردم آخر

گرفتم نیستم در خورد وصلت

بدین غم هم نه اندر خوردم آخر

گر از حال دلم آگاهیت نیست

قیاسی کن ز روی زردم آخر

اگر چون سگ مرا از در برانی

نه آنم کز درت برگردم آخر

ز بیم جان غم عشقت نگیرم

نه یکباره چنین نامردم آخر

مرا با تو خوش افتاد آشنائی

نه آئینی غریب آوردم آخر

همه عالم در این حالم شریکند

نه تنها من در این فن فردم آخر

بدادم دل نه چیزی بر دم الحق

شدم عاشق نه خونی کردم آخر

به درد هجر ازین بیشم مکش زار

که من خود کشته این دردم آخر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۱دلبرا بر کش نوا با ناله زارم بساز
  2. شمارهٔ ۵۲ای بیحذر ز سوز من بیخبر بترس
  3. شمارهٔ ۵۳دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش
  4. شمارهٔ ۵۴کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
  5. شمارهٔ ۵۵ای زلف تو آشیانه دل
  6. شمارهٔ ۵۶تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم
  7. شمارهٔ ۵۷دلم خون گشت و دلداری ندارم
  8. شمارهٔ ۵۸بیا متاب ار زلف پرتابت بگیرم
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.