پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۵۱

دلبرا بر کش نوا با ناله زارم بساز

چنگ در برگیر و آهنگی که من دارم بساز

از دل و جان سوی تو پیغام درد آورده ام

بی ملامت گوش کن چندانکه بگذارم بساز

یکشب از دیوانه ای بردار تکلیف و قلم

زان پس از زلف و مژه زنجیر و مسمارم بساز

گر کشم زنجیر زلفت نیک مجنونم مسوز

ور برم دستی به نارت نیک بیمارم بساز

گر شوم مسجد نشین زابروت محرابم بنه

ور سجود آرم ترا از طره زنارم بساز

بسکه در بیچارگی در ساختم با کار تو

وقتش آمد یاریئی کن چاره کارم بساز

ساختم با هجر دشوارت به سختی سالها

بیش ازین سختی مکن با کار دشوارم بساز

گریه چشمم هوا را گل بسازد بی شکی

ای گل باغ دلم با چشم دربارم بساز

گر بخندم بی جمالت پرده رازم بسوز

ور بگریم در غمت با گریه زارم بساز

کار و بارم عشق روی تست از راه صواب

گر خطا کارم بسوز و ور نکو کارم بساز

چشم تو خفته ست و من بیدار چو چشم فلک

یکزمان بیدار شو با چشم بیدارم بساز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۳دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش
  2. شمارهٔ ۵۴کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
  3. شمارهٔ ۵۵ای زلف تو آشیانه دل
  4. شمارهٔ ۵۶تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم
  5. شمارهٔ ۵۷دلم خون گشت و دلداری ندارم
  6. شمارهٔ ۵۸بیا متاب ار زلف پرتابت بگیرم
  7. شمارهٔ ۵۹گر شبی بر لب شیرین تو فرمان بدهم
  8. شمارهٔ ۶۰نه وصل تو می دهد پناهم
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.