پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۴۵

آخر ای باغ امیدم گل شادی به برآر

آخرای ای صبح نویدم شب هجران به سر آر

جان شیدا شده را جام مفرح درده

دل سودا زده را شربتی از گلشکر آر

خبری خوش ده و این آتش دلها بنشان

یک نفس تازه درآکام دلی چند برآر

ز حدیث سفر و وعده ملولیم ملول

وعده و عشوه مرا کشت حدیثی دگرآر

برسر راه عراق است دل بی خبرم

ای نسیم سحر از راه عراقم خبر آر

صبح کردار به مهر از ره مشرق درتاز

مژده مقدم میمون شه دادگرآر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷بردی دل من ز چشم مخمور
  2. شمارهٔ ۴۸دروغ گفته ام ار گفته ام شدم ز تو دور
  3. شمارهٔ ۴۹نه جان در کار عشقت کردم آخر
  4. شمارهٔ ۵۰ای ز بوس تو نقل من بسیار
  5. شمارهٔ ۵۱دلبرا بر کش نوا با ناله زارم بساز
  6. شمارهٔ ۵۲ای بیحذر ز سوز من بیخبر بترس
  7. شمارهٔ ۵۳دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش
  8. شمارهٔ ۵۴کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.