پرش به محتوای اصلی
مجد همگر مجد همگر

غزلیات

شمارهٔ ۴۷

بردی دل من ز چشم مخمور

ای چشم بدان ز چشم تو دور

چشمت مرساد چشم کامروز

در چشم منی چو چشمه نور

ای چشم و چراغ من نگوئی

تا چشم تو از چه گشت مخمور

تا بر رخ تو فتاد چشمم

یک لحظه نئی ز چشم من دور

از چشم بدان بترس زنهار

ای گشته به چشم خویش مغرور

بی چشم تو چشم مجد همگر

شد چشمه خون و هست معذور

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۹نه جان در کار عشقت کردم آخر
  2. شمارهٔ ۵۰ای ز بوس تو نقل من بسیار
  3. شمارهٔ ۵۱دلبرا بر کش نوا با ناله زارم بساز
  4. شمارهٔ ۵۲ای بیحذر ز سوز من بیخبر بترس
  5. شمارهٔ ۵۳دلم خرید غم و جان فشاند در قدمش
  6. شمارهٔ ۵۴کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق
  7. شمارهٔ ۵۵ای زلف تو آشیانه دل
  8. شمارهٔ ۵۶تا کی من از فراق تو رنج و بلابرم
همه‌ی غزلیات ←

مجد همگر درباره‌ی مجد همگر

خواجه مجدالدین هبه‌الله بن احمد (یا محمد) بن یوسف همگر ملک‌الشعرای دربار سلغریان و مشهور به ابن همگر و مجد همگر (زادهٔ ۶۰۷ هجری قمری در یزد یا شیراز– درگذشتهٔ ۶۸۶ هجری قمری در اصفهان) از شاعران پارسی‌گوی سدهٔ هفتم هجری است. وی در نیمه‌های سال ۶۰۷ در یزد زاده شد (مولد او را شیراز هم نوشته‌اند و احتمال داده‌اند متولد شی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.