پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۹۲

ای گلشن سودا، گل داغ تو کجاست

ای انجمن گرم، چراغ تو کجاست

گر پیدایی، این همه پنهانی چیست

ور پنهانی، بگو سراغ تو کجاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۴جز ذکر خدا هر آنچه گویی هیچ است
  2. شمارهٔ ۹۵محرومی‌ام از صحبت احباب بس است
  3. شمارهٔ ۹۶گر عشق مرا شود خریدار بس است
  4. شمارهٔ ۹۷قدسی غم عشق، هم‌نشین تو بس است
  5. شمارهٔ ۹۸نوروز رسید و باده ناب خوش است
  6. شمارهٔ ۹۹چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است
  7. شمارهٔ ۱۰۰آن را که به مقصود رهی در پیش است
  8. شمارهٔ ۱۰۱از مهر تو، مه ذره صفت رقاص است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.