شمارهٔ ۹۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۹۲ای گلشن سودا، گل داغ تو کجاست
2. شمارهٔ ۹۳دنیا افزون بود و گر کم، هیچ است
3. شمارهٔ ۹۴جز ذکر خدا هر آنچه گویی هیچ است
4. شمارهٔ ۹۵محرومی‌ام از صحبت احباب بس است
5. شمارهٔ ۹۶گر عشق مرا شود خریدار بس است
6. شمارهٔ ۹۷قدسی غم عشق، هم‌نشین تو بس است
7. شمارهٔ ۹۸نوروز رسید و باده ناب خوش است
8. شمارهٔ ۹۹چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است