پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۸۹

مردم ز فراق منزل یار کجاست

در شهر، دواشناس بیمار کجاست

ای آن که ز چارسوی عشق آمده‌ای

بنمای به من دکان عطار کجاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۱ای صبح امید، آفتاب تو کجاست
  2. شمارهٔ ۹۲ای گلشن سودا، گل داغ تو کجاست
  3. شمارهٔ ۹۳دنیا افزون بود و گر کم، هیچ است
  4. شمارهٔ ۹۴جز ذکر خدا هر آنچه گویی هیچ است
  5. شمارهٔ ۹۵محرومی‌ام از صحبت احباب بس است
  6. شمارهٔ ۹۶گر عشق مرا شود خریدار بس است
  7. شمارهٔ ۹۷قدسی غم عشق، هم‌نشین تو بس است
  8. شمارهٔ ۹۸نوروز رسید و باده ناب خوش است
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.