پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶۷

مگذار کُمیت فهم را سست لجام

کز منزل خویش بگذری چندین گام

مغرور به عقل خود نمی‌باید شد

سالم نجهد شناور از بحر، مدام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۹از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
  2. شمارهٔ ۴۷۰چندی ز خرد، پختگی اندوخته‌ام
  3. شمارهٔ ۴۷۱هر دم نتوان کرد به جامی مستم
  4. شمارهٔ ۴۷۲چون صید اگر به دام صیاد افتم
  5. شمارهٔ ۴۷۳زان روز که از مادر گیتی زادم
  6. شمارهٔ ۴۷۴آن شوخ که دل به جلوه او دادم
  7. شمارهٔ ۴۷۵هر سو که مهیای سفر می‌گردم
  8. شمارهٔ ۴۷۶یک چند به فسق و معصیت یار شدم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.