پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۴

آن شوخ که دل به جلوه او دادم

از شوخی، داد خانمان بر بادم

عالم همه زو پرست و من زین شادم

کش راهِ برون شد نبود از یادم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۶یک چند به فسق و معصیت یار شدم
  2. شمارهٔ ۴۷۷در عشق، به جز زیان ندارد سودم
  3. شمارهٔ ۴۷۸نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
  4. شمارهٔ ۴۷۹با عشق، ز دل نهفته رازی دارم
  5. شمارهٔ ۴۸۰از مرغ چمن، به گل سزاوارترم
  6. شمارهٔ ۴۸۱با آن که گذشت در نقاب از نظرم
  7. شمارهٔ ۴۸۲در وصل تو دیده بر زمین می‌دوزم
  8. شمارهٔ ۴۸۳از خاک درت گر چو صبا برخیزم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.