پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۶

یک چند به فسق و معصیت یار شدم

در کعبه، ترانه‌سنج زنّار شدم

در حالت نزع، توبه‌ام یاد آمد

چون قافله کوچ کرد، بیدار شدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۸نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
  2. شمارهٔ ۴۷۹با عشق، ز دل نهفته رازی دارم
  3. شمارهٔ ۴۸۰از مرغ چمن، به گل سزاوارترم
  4. شمارهٔ ۴۸۱با آن که گذشت در نقاب از نظرم
  5. شمارهٔ ۴۸۲در وصل تو دیده بر زمین می‌دوزم
  6. شمارهٔ ۴۸۳از خاک درت گر چو صبا برخیزم
  7. شمارهٔ ۴۸۴شب‌ها که ز هجر، آب گردد نفسم
  8. شمارهٔ ۴۸۵گردون زند از کین تو هر صبحی دم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.