پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۸

نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم

کام دو جهان، در دو جهان من دارم

گر در وطن است، اگر به غربت، چو گهر

از خویش چراغ خویش روشن دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۰از مرغ چمن، به گل سزاوارترم
  2. شمارهٔ ۴۸۱با آن که گذشت در نقاب از نظرم
  3. شمارهٔ ۴۸۲در وصل تو دیده بر زمین می‌دوزم
  4. شمارهٔ ۴۸۳از خاک درت گر چو صبا برخیزم
  5. شمارهٔ ۴۸۴شب‌ها که ز هجر، آب گردد نفسم
  6. شمارهٔ ۴۸۵گردون زند از کین تو هر صبحی دم
  7. شمارهٔ ۴۸۶در عشق به آن بهانه جو نزدیکم
  8. شمارهٔ ۴۸۷چون آینه، گر به ساده‌لوحی مثلم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.