پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۷

چون آینه، گر به ساده‌لوحی مثلم

این بس بود از ساده‌دلی ماحصلم

کز رقعه ساده عزیزان چمن

چون غنچه ز برگ گل بود پر، بغلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۹هرچند نواسنج قدیم چمنم
  2. شمارهٔ ۴۹۰گفتی که لب آلوده به می چند کنم
  3. شمارهٔ ۴۹۱از خوف، گهی خاطر خود ریش کنم
  4. شمارهٔ ۴۹۲از حق، طلب دل حق‌اندیش کنم
  5. شمارهٔ ۴۹۳خواهم ز گذشته‌ها روایت نکنم
  6. شمارهٔ ۴۹۴قدسی هوس کام‌پرستی نکنم
  7. شمارهٔ ۴۹۵هر روز، سرشک چشم طوفان‌زایم
  8. شمارهٔ ۴۹۶قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.