پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹۳

خواهم ز گذشته‌ها روایت نکنم

وز محنت آینده شکایت نکنم

در بر رخ خلق بندم و در کنجی

بنشینم و با کسی حکایت نکنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۵هر روز، سرشک چشم طوفان‌زایم
  2. شمارهٔ ۴۹۶قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم
  3. شمارهٔ ۴۹۷دل پیش تو ای دلبر کاشی داریم
  4. شمارهٔ ۴۹۸تا یار شدی به رغم من با دشمن
  5. شمارهٔ ۴۹۹الفاظ لباس است و معانی چو بدن
  6. شمارهٔ ۵۰۰تا راز دلت ز دل نیاید به زبان
  7. شمارهٔ ۵۰۱در باب وجودت ای خداوند جهان
  8. شمارهٔ ۵۰۲تا هست به جا دایره کون و مکان
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.