پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹۶

قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم

وز روز ازل جدا ز هم کم بودیم

با من نشد آمیخته در صفحه خاک

با آن که چو حرف و نقطه با هم بودیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۸تا یار شدی به رغم من با دشمن
  2. شمارهٔ ۴۹۹الفاظ لباس است و معانی چو بدن
  3. شمارهٔ ۵۰۰تا راز دلت ز دل نیاید به زبان
  4. شمارهٔ ۵۰۱در باب وجودت ای خداوند جهان
  5. شمارهٔ ۵۰۲تا هست به جا دایره کون و مکان
  6. شمارهٔ ۵۰۳بی راهبری که سوزدش بهر تو جان
  7. شمارهٔ ۵۰۴هرچند که رحمت است کار رحمان
  8. شمارهٔ ۵۰۵جایی که بود پای محبت به میان
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.