پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۹۱

از خوف، گهی خاطر خود ریش کنم

گه تکیه به عفو بخشش‌اندیش کنم

امّید و هراس در دلم یکسانند

یا رب تو بگو کدام را بیش کنم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۹۳خواهم ز گذشته‌ها روایت نکنم
  2. شمارهٔ ۴۹۴قدسی هوس کام‌پرستی نکنم
  3. شمارهٔ ۴۹۵هر روز، سرشک چشم طوفان‌زایم
  4. شمارهٔ ۴۹۶قدسی من و بخت اگرچه توام بودیم
  5. شمارهٔ ۴۹۷دل پیش تو ای دلبر کاشی داریم
  6. شمارهٔ ۴۹۸تا یار شدی به رغم من با دشمن
  7. شمارهٔ ۴۹۹الفاظ لباس است و معانی چو بدن
  8. شمارهٔ ۵۰۰تا راز دلت ز دل نیاید به زبان
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.