پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸۲

در وصل تو دیده بر زمین می‌دوزم

در باغم و از حسرت گل می‌سوزم

تو در نظر و من به خیالت مشغول

در وصل، طریق هجر می‌آموزم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۸۴شب‌ها که ز هجر، آب گردد نفسم
  2. شمارهٔ ۴۸۵گردون زند از کین تو هر صبحی دم
  3. شمارهٔ ۴۸۶در عشق به آن بهانه جو نزدیکم
  4. شمارهٔ ۴۸۷چون آینه، گر به ساده‌لوحی مثلم
  5. شمارهٔ ۴۸۸خود کرد به لطف اگرچه اول رامم
  6. شمارهٔ ۴۸۹هرچند نواسنج قدیم چمنم
  7. شمارهٔ ۴۹۰گفتی که لب آلوده به می چند کنم
  8. شمارهٔ ۴۹۱از خوف، گهی خاطر خود ریش کنم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.