پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۰

چندی ز خرد، پختگی اندوخته‌ام

چندی چو شرر، سوختن آموخته‌ام

این دم که به حال خود نظر دوخته‌ام

نی خامم و نی پخته و نی سوخته‌ام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۲چون صید اگر به دام صیاد افتم
  2. شمارهٔ ۴۷۳زان روز که از مادر گیتی زادم
  3. شمارهٔ ۴۷۴آن شوخ که دل به جلوه او دادم
  4. شمارهٔ ۴۷۵هر سو که مهیای سفر می‌گردم
  5. شمارهٔ ۴۷۶یک چند به فسق و معصیت یار شدم
  6. شمارهٔ ۴۷۷در عشق، به جز زیان ندارد سودم
  7. شمارهٔ ۴۷۸نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
  8. شمارهٔ ۴۷۹با عشق، ز دل نهفته رازی دارم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.