پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۷۱

هر دم نتوان کرد به جامی مستم

یک جرعه خراب داردم تا هستم

روزی که قدم نهاد در کوی تو دل

اول، ره بیرون شدنش را بستم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۷۳زان روز که از مادر گیتی زادم
  2. شمارهٔ ۴۷۴آن شوخ که دل به جلوه او دادم
  3. شمارهٔ ۴۷۵هر سو که مهیای سفر می‌گردم
  4. شمارهٔ ۴۷۶یک چند به فسق و معصیت یار شدم
  5. شمارهٔ ۴۷۷در عشق، به جز زیان ندارد سودم
  6. شمارهٔ ۴۷۸نی شکر ز جان، نه شکوه از تن دارم
  7. شمارهٔ ۴۷۹با عشق، ز دل نهفته رازی دارم
  8. شمارهٔ ۴۸۰از مرغ چمن، به گل سزاوارترم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.