پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۴۶۶

فارغ شده‌ام ز ننگ و آسوده ز نام

چون من نگرفته کس ز رسوایی کام

سودای دلم همیشه طغیان دارد

دیوانه عشق را بهارست مدام

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۶۸از مژده خویش پیشتر نه دو سه گام
  2. شمارهٔ ۴۶۹از گریه نکرد ضعف در دیده مقام
  3. شمارهٔ ۴۷۰چندی ز خرد، پختگی اندوخته‌ام
  4. شمارهٔ ۴۷۱هر دم نتوان کرد به جامی مستم
  5. شمارهٔ ۴۷۲چون صید اگر به دام صیاد افتم
  6. شمارهٔ ۴۷۳زان روز که از مادر گیتی زادم
  7. شمارهٔ ۴۷۴آن شوخ که دل به جلوه او دادم
  8. شمارهٔ ۴۷۵هر سو که مهیای سفر می‌گردم
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.