شمارهٔ ۲۸۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۸۴مردان همه برگ ترک عالم سازند
2. شمارهٔ ۲۸۵می، خامان را زود ره هوش زند
3. شمارهٔ ۲۸۶حاسد نمکم بر جگر ریش زند
4. شمارهٔ ۲۸۷گویند انسان علم ز هم اندوزند
5. شمارهٔ ۲۸۸نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
6. شمارهٔ ۲۸۹آن قوم که دل‌بسته صورت باشند
7. شمارهٔ ۲۹۰این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
8. شمارهٔ ۲۹۱آن کس که به ذکر محضت ارشاد کند