پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۴

مردان همه برگ ترک عالم سازند

کی تخت قباد و مسند جم سازند

بر چرخ، ستاره گر ندارند چه باک

آیینه زنان نگین خاتم سازند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۶حاسد نمکم بر جگر ریش زند
  2. شمارهٔ ۲۸۷گویند انسان علم ز هم اندوزند
  3. شمارهٔ ۲۸۸نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
  4. شمارهٔ ۲۸۹آن قوم که دل‌بسته صورت باشند
  5. شمارهٔ ۲۹۰این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
  6. شمارهٔ ۲۹۱آن کس که به ذکر محضت ارشاد کند
  7. شمارهٔ ۲۹۲آن را که خدا به بندگی یاد کند
  8. شمارهٔ ۲۹۳گاهم به وصال، دل ز غم فرد کند
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.