پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸۱

رو، یک جهتان به هر طرف نگذارند

سررشته مهر تو ز کف نگذارند

از سینه اهل راز آید، که دگر

پروردن گوهر به صدف نگذارند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۳اول به ره عشق خموشت سازند
  2. شمارهٔ ۲۸۴مردان همه برگ ترک عالم سازند
  3. شمارهٔ ۲۸۵می، خامان را زود ره هوش زند
  4. شمارهٔ ۲۸۶حاسد نمکم بر جگر ریش زند
  5. شمارهٔ ۲۸۷گویند انسان علم ز هم اندوزند
  6. شمارهٔ ۲۸۸نزدیکان را گر چو چراغ افروزند
  7. شمارهٔ ۲۸۹آن قوم که دل‌بسته صورت باشند
  8. شمارهٔ ۲۹۰این خلق مجازی نه ز اهل هوشند
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.