پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۰

کو مرد که هم نبرد را بشناسد؟

هنگامه گرم و سرد را بشناسد

شرمی کن ازین معرفت طفلانه

هر طفل، ز زوج، فرد را بشناسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۲ای عشق، ترا کس به نشان نشناسد
  2. شمارهٔ ۲۴۳کی دهر حقیقت گل و خس پرسد
  3. شمارهٔ ۲۴۴روزی که حق از چون و چرا می‌پرسد
  4. شمارهٔ ۲۴۵هر ذات مگو به ذات جاوید رسد
  5. شمارهٔ ۲۴۶خواری، شرف مردم دانا باشد
  6. شمارهٔ ۲۴۷خورشید همین نه ذره پرور باشد
  7. شمارهٔ ۲۴۸درویشی جو، گر همه یک دم باشد
  8. شمارهٔ ۲۴۹گر زان که همای عشق صیدم باشد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.