پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۶

خواری، شرف مردم دانا باشد

عزت مطلب، فروتنی تا باشد

با صدرنشینان منشین، کز میزان

آن سر که سبک‌ترست بالا باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۸درویشی جو، گر همه یک دم باشد
  2. شمارهٔ ۲۴۹گر زان که همای عشق صیدم باشد
  3. شمارهٔ ۲۵۰نازک‌خاطر، کم آرزو می‌باشد
  4. شمارهٔ ۲۵۱اسباب تعلق همه عارت بخشد
  5. شمارهٔ ۲۵۲آخر همه ناوک هدف خواهد شد
  6. شمارهٔ ۲۵۳این نفس که فقر کاش پاکش بکشد
  7. شمارهٔ ۲۵۴گویند که دستش ز حنا گلگون شد
  8. شمارهٔ ۲۵۵با آن که ز تو کار به دلخواه نشد
همه‌ی رباعیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.